Πώς βλέπεις τον άλλο;

Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων. Η μια ομάδα είναι εκείνοι που δείχνουν καλή πίστη στον άλλο. Εκείνοι που αντιμετωπίζουν τον άνθρωπο απλά ως άνθρωπο, χωρίς να τον κρίνουν εκ των προτέρων, προτού να τον γνωρίσουν. Εκείνοι που θεωρούν τον κάθε συνάνθρωπό τους ως αθώο μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, αλλά και την κάθε πράξη του ως αγαθή, μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Εκείνοι που προσπαθούν να βρουν το καλό στο καθετί, που βλέπουν το ποτήρι μισό γεμάτο, που είναι οπτιμιστές ...

Από την άλλη είναι εκείνοι που δε δείχνουν καλή πίστη. Βλέπουν τον καθένα με καχυποψία. Βλέπουν τον καθένα ως δυνάμει δαίμονα, αντί ως δυνάμει άγγελο ... Έχουν ήδη κρίνει τον άλλο πριν του δώσουν καν μια ευκαιρία να ακουστεί. Θεωρούν τον κάθε συνάνθρωπό τους ως ένοχο μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου και την κάθε πράξη ως ύποπτη, ή περιέχουσα μη αγαθά κίνητρα ... Προσπαθούν να βρουν την αμφιβολία, να διατυπώσουν την αρνητική υπόθεση, να βρουν το κακό, το εγωιστικό κίνητρο, το προσωπικό συμφέρον πίσω από κάθε πράξη του άλλου ... Μπορεί να βλέπουν το ποτήρι μισό άδειο, ή ακόμη και να βγάζουν τρύπες στο ποτήρι για να χυθεί όλο το νερό από μέσα ...

Θα μου πείτε: "Μα στον κόσμο που ζούμε δεν μπορούμε παρά να βλέπουμε τα πράγματα καχύποπτα ή να σκεφτόμαστε το ενδεχόμενο του χειρότερου"... Θα μου πείτε "έχουμε πάθει τόσα που... "

Ο Χριστός ήρθε και δέχτηκε τον εκατόνταρχο, μη βλέποντας την εθνικότητά του. Δέχτηκε τη Σαμαρείτιδα μη βλέποντας πώς τηρούσε τις θρησκευτικές της υποχρεώσεις. Δέχτηκε τον τελώνη, μη βλέποντας το επάγγελμά του. Δέχτηκε την πόρνη, μη βλέποντας το παρελθόν της. Δέχτηκε τον παράλυτο, το λεπρό, τον τυφλό, μη βλέποντας την αρρώστια του. Δέχτηκε το ληστή, απλά και μόνο βλέποντας τη μετάνοιά του. Δέχτηκε τη γυναίκα που θα λιθοβολούσαν, βλέποντας μόνο το μαρτύριο που περνούσε.

Ξέρετε ποιους δε δέχτηκε; Τους κριτές, τους επικριτές, αυτούς που θεωρούσαν εαυτούς ως ανώτερους από τους άλλους, αυτούς που θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως αξιότερους από τους άλλους ...

Και στο τέλος, στον Θωμά είπε: "Εσύ είδες για να πιστέψεις. Μακάριοι αυτοί που δεν είδαν και όμως πίστεψαν..."

Μακάριοι, η πρώτη κατηγορία ανθρώπων. Αυτοί που δέχονται. Αυτοί που προσπαθούν να βρουν το καλό. Αυτοί που στέκονται δίπλα και όχι απέναντι. Αυτοί που δίνουν ευκαιρίες. Αυτοί που δικαιολογούν και υπερασπίζονται αντί να κρίνουν. Αυτοί που κτίζουν γέφυρες ...

Και είναι ακόμη πιο μακάριοι, μέσα στον κόσμο που ζούμε, όπου σου δίνονται χίλιες ευκαιρίες να μην πιστέψεις στον Άλλο, κτίζοντας τείχη ανάμεσά σας ...

 

Μάριος Πανάου