Όταν η μάθηση είναι διασκέδαση ...

Μια εμπειρία μου ως δάσκαλος μουσικής που είναι μια πολύ γλυκιά ανάμνηση...

"Χτυπά κουδούνι για διάλειμμα. Είμαι κουρασμένος και δε θέλω να βγω από την αίθουσα. Παραμένω στο πιάνο και ξεκινώ να παίζω το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας. Διασκεδαστικό μου φαίνεται να παίζω κάτι στο πιάνο, που ως τώρα έπαιζα μόνο στον μπαγλαμά ... Ξαφνικά, οι γνωστοί "θαμώνες" ακούνε θόρυβο και ξεκινούν να μαζεύονται... Χωρίς να πω κάτι, ο Πρίαμος αρπάζει το τουμπελέκι, ο Χρίστος κάνει "εφέ" με τους δίσκους, ο Γκεράρντο κάθεται στο ξυλόφωνο και ο Αλέξανδρος στο μεταλλόφωνο απέναντί μου ενθουσιάζεται που βρίσκει νότες μόνος του για να με συνοδέψει. Η κόρη μου προσπαθεί να βγάλει ρυθμό στα bongo drums και η Άννα κτυπά ξυλάκια. "Λείπει ο Κωνσταντίνος με το μπουζούκι του" ακούγεται μια φωνή ενώ έξω μαζεύονται, μας κοιτάζουν από τα παράθυρα κι αναρωτιούνται τι συμβαίνει... Μουσικό διάλειμμα ... "

Μάριος Πανάου