Τέχνη και Ισοπέδωση

Τέχνη είναι η δημιουργία του ωραίου, η εξύμνηση του ωραίου αλλά ταυτόχρονα και η προβολή της ασχήμιας του κόσμου, με σκοπό την ευαισθητοποίησή του.

Το "ωραίο" ή το "άσχημο" μπορεί να είναι κάτι εξωτερικό σ' εμάς ή μπορεί να είναι κάτι που αφορά τον εσωτερικό μας κόσμο. Λέγοντας δε "τέχνη", εννοούμε κάθε μορφή της: ζωγραφική, μουσική, ποίηση...

Λέγοντάς τα αυτά, συνειδητά διακρίνω την "τέχνη" από την "ισοπέδωση". Το να παρουσιάζεις μια μουντζούρα, ή χρωματισμένα ορθογώνια το ένα δίπλα στο άλλο, φαγητά σερβιρισμένα πάνω σε γυμνά σώματα, "δημιουργίες" από κόπρανα πάνω σε δάπεδο ή το τελευταίο: εσώρουχα πάνω σε αγάλματα, δεν αποτελεί ούτε "τέχνη", ούτε "εικαστική παρέμβαση"...

Παρόμοια ισχύουν και στη μουσική και στην ποίηση και σε κάθε μορφή τέχνης... Το να παρουσιάσεις ένα σύνολο άναρθρων κραυγών δεν είναι "μουσική". Το να παρουσιάσεις ένα "ποίημα" γεμάτο "πεζότητα" στην καλύτερη περίπτωση, αλλά και βρισιές, δεν είναι "ποίηση" ...

Κι αν πάλι ειπωθεί πως μέσα από όλα αυτά προβάλλεται το "άσχημο" με σκοπό την ευαισθητοποίηση, υπάρχει πάλι ωραίος, μουσικός, ποιητικός, όμορφος στο μάτι, τρόπος να προβληθεί το "άσχημο" (π.χ. Guernica...)

Τα άνω παραδείγματα δεν αποτελούν "προβολές της ασχήμιας" και "εικαστικές παρεμβάσεις", όπως ισχυρίζονται οι διοργανωτές τους. Αποτελούν ισοπέδωση ... Έκφραση της σήψης της κοινωνίας μας...

Ταπεινή άποψη ενός οπισθοδρομικού στενόμυαλου που ενοχλείται όταν βλέπει κάθε όμορφη αξία του κόσμου που τον περιβάλλει να ισοπεδώνεται...

 

Μάριος Πανάου