Ευέλικτη μάθηση

Μπορώ να συνοψίσω το μέλλον που πρέπει να έχει η εκπαίδευση, σε μία μόνο λέξη: "ευελιξία"...

Για την ώρα το εκπαιδευτικό μας σύστημα, από τη δημοτική εκπαίδευση μέχρι την ανώτατη εκπαίδευση, είναι οργανωμένο με βάση τις αρχές που ίσχυαν τον καιρό της βιομηχανικής επανάστασης!

Μπορώ να πω ότι στο παρελθόν, στον τρόπο με τον οποίο είχαν οργανώσει την εκπαίδευσή τους οι αρχαίοι Έλληνες για παράδειγμα, με την "¨περιπατητική σχολή" και τους "μέντορες - παιδαγωγούς", υπήρχε πολύ μεγαλύτερη ευελιξία απ' ό,τι σήμερα! Δεν είναι τυχαίο πώς ο δάσκαλος - Πλάτωνας πέτυχε το θαύμα του μαθητή - Αριστοτέλη ή πώς ο δάσκαλος - Αριστοτέλης πέτυχε το θαύμα του νεαρού Μ. Αλεξάνδρου...

Τα παιδιά και οι νέοι του σήμερα καλούνται να μάθουν τα ίδια πράγματα, χρησιμοποιώντας τα ίδια υλικά, τις ίδιες μεθόδους διδασκαλίας, την ίδια πορεία, τον ίδιο ρυθμό, στον ίδιο τόπο και χρόνο και με τις ίδιες μεθόδους αξιολόγησης. Μοιάζει η εκπαίδευσή μας (και γι' αυτό είπα πως είναι δομημένη με τις αρχές που ίσχυαν από τον καιρό της βιομηχανικής επανάστασης) με ένα τεράστιο "εργοστάσιο", όπου τα παιδιά - προϊόντα ανεξάρτητα από τα ατομικά τους χαρακτηριστικά μπαίνουν σε μια διαδικασία παραγωγής που είναι η ίδια για όλους και βγαίνουν ως τυποποιημένα προϊόντα...

Όσο καιρό εξακολουθεί να μη δίνεται έμφαση στο πώς θα γίνει το εκπαιδευτικό μας σύστημα ευέλικτο, τόσο καιρό θα συνεχίζουν και θα διογκώνονται τα προβλήματα που ταλανίζουν την εκπαίδευση. Ό,τι και να κάνουμε. Όποια άλλα μέτρα κι αν λάβουμε ... Θα συνεχίσουν να υπάρχουν τα προβλήματα συμπεριφοράς. Θα συνεχίσει να υπάρχει η σχολική παραβατικότητα. Θα συνεχίσει να υπάρχει η σχολική αποτυχία. Θα συνεχίσει να ανθεί η παραπαιδεία. Θα συνεχίσουν να πέφτουν οι μέσοι όροι εισακτέων στα πανεπιστήμια. Θα συνεχίσουν οι καθηγητές να απλοποιούν ολοένα και περισσότερο τα γραπτά που δίνουν στα παιδιά για να μη φανεί το πρόβλημα. Θα συνεχίσουν τα μέτρια ως κακά αποτελέσματα στις διεθνείς έρευνες για το επίπεδο του σχολικού μας συστήματος ...

Δεν υπάρχει άνθρωπος που δε θέλει να "πάει καλά". Δεν υπάρχει παιδί που δε θέλει να πετύχει. Δεν υπάρχει γονιός που δε θέλει να δει το παιδί του να πετυχαίνει. Δεν υπάρχει παιδί που δε θέλει να μάθει, ούτε και εκπαιδευτικός που δε θέλει να κάνει σωστά τη δουλειά του... Υπάρχουν όμως απογοητευμένα παιδιά που δεν ικανοποιούνται οι ανάγκες τους και αυτό είναι φυσικό επακόλουθο ενός καθαρά μη ευέλικτα δομημένου σχολικού συστήματος. Υπάρχουν θυμωμένοι κι επεμβατικοί γονείς ή γονείς που ξοδεύουν εκατοντάδες ευρώ το μήνα στην παραπαιδεία, μάταια προσπαθώντας να βρουν λύση στο αδιέξοδο... Υπάρχουν, τέλος και απογοητευμένοι ή απελπισμένοι εκπαιδευτικοί, έρμαια της σχολικής παραβατικότητας και της σχολικής αποτυχίας, που λειτουργούν ως απλά γρανάζια ενός αποτυχημένου συστήματος...

Ως πότε;

 

Μάριος Πανάου