Δώσε χώρο στη λύπη...

Πρέπει να αφήσεις τον εαυτό σου να λυπηθεί. Να του δώσεις την ευκαιρία να λυπηθεί. Αν σου έχει συμβεί κάτι πολύ δυσάρεστο και η λύπη είναι το φυσιολογικό επόμενο αυτού που συνέβηκε, άσε τον εαυτό σου ελεύθερο να λυπηθεί ... Να δώσεις χώρο στη λύπη να δράσει...

Πώς να δράσει; Ο Αίσωπος έλεγε πως η λύπη, είναι αδερφή της ηδονής. Γιατί έλεγε κάτι τέτοιο, για δύο πράγματα εντελώς αντίθετα; Ίσως επειδή μέσω της λύπης, μπορείς να εκτιμήσεις περισσότερο τη χαρά, να προετοιμαστείς καλύτερα για τη χαρά, να χαρείς πράγματι τα καλά που θα έρθουν στη ζωή σου... Η λύπη έτσι, με τον τρόπο της, αν χρησιμοποιηθεί σωστά από τον άνθρωπο, κάνει την ηδονή μεγαλύτερη!

Δεν είναι τυχαίο που ο Αισχύλος έγραφε πως "είναι ωφέλιμο να γίνεσαι σοφός, κάτω από την επίδραση της λύπης"... Για κάθε δυσάρεστο που μας συμβαίνει στη ζωή, πρέπει να δώσουμε στον εαυτό μας την ευκαιρία να σκεφτεί τι ακριβώς μας συμβαίνει... Γιατί λυπόμαστε; Τι μας στενοχώρησε; Τι ακριβώς ζητάμε από τη ζωή; Μπορούμε να έχουμε αυτό που ζητάμε; Μπορούν να διορθωθούν τα πράγματα; Αν ναι, πώς; Αν όχι, τι μπορούμε να κάνουμε για να ξεπεράσουμε την κατάσταση αυτή, με όσο το δυνατό πιο ωφέλιμο τρόπο; Αν χρησιμοποιήσουμε με τέτοιο τρόπο τη λύπη, ως εργαλείο για να βρούμε απαντήσεις, η λύπη θα μας ωριμάσει, θα μας δυναμώσει και θα κάνει τη χαρά μας, όταν έρθει, ακόμη μεγαλύτερη...

Για να γίνει όμως αυτό, χρειάζεται χρόνος. Χρειάζεται να δώσουμε χώρο και χρόνο στη λύπη για να δράσει ευεργετικά... Αντί αυτού όμως, στη σημερινή κοινωνία, πολλές φορές αποφεύγουμε να πράξουμε κάτι τέτοιο... Τσιρίζει ή συμπεριφέρεται άσχημα ένα παιδί κι αντί να δώσουμε λίγο χρόνο και σ' αυτό και σε μας, να συνειδητοποιήσουμε γιατί φέρεται έτσι, τρέχουμε να του αγοράσουμε κάτι για να κλείσει το στομα... Αποτυγχάνει κάποιος και τα ρίχνει επάνω στους άλλους, ή προσπαθεί να βάλει μέσο ώστε τελικά να καταφέρει να γίνει το δικό του, κι ας ήταν ανεπαρκής ... Περνάει κάποιος/α μια ερωτική απογοήτευση ή ένα χωρισμό κι αντί να δώσει στον εαυτό του χρόνο να "πενθήσει" γι' αυτό και να δει τι έκανε λάθος, το ρίχνει στο φαϊ, στο ποτό, στα αντικαταθλιπτικά... Είναι κάποιος μόνος/η κι επιλέγει αντί να προχωρήσει σε μια σχέση, να έχει μια πρόσκαιρη σεξουαλική επαφή με κάποιο/α άγνωστο/η... Περνάμε άσχημα σε μια σχέση μας, αλλά επιλέγουμε τη σιωπή, το εύκολο ψέμα, ή να απατήσουμε τον Άλλο, αντί να συζητήσουμε αληθινά και ειλικρινά, όσο οδυνηρό και να είναι αυτό και να επέλθει η κάθαρση και η θεραπεία της σχέσης... Έχουμε απωθημένα από τοξικές σχέσεις με τους γύρω μας κι επιλέγουμε να κάνουμε "έκρηξη" με χουλιγκανισμούς στο γήπεδο, με εξάρτησή μας στο ποτό, στο φαϊ ή στο κάπνισμα, ή ακόμη χειρότερα σε κάποια άλλη ουσία, ή παίρνοντας αντικαταθλιπτικά, λες και αυτά είναι "χάπια ευτυχίας"... 

Δυστυχώς ζούμε σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι έχουν σοφιστεί ένα σωρό τρόπους ώστε να αποφύγουν να έχουν μια ειλικρινή συνάντηση με τον εαυτό τους. Όταν δικαίως πρέπει να πονέσουν και να λυπηθούν για κάτι, αντί να δώσουν χώρο και χρόνο στη λύπη τους να δράσει όπως πρέπει αλλάζοντάς τους προς το καλύτερο, οι πλείστοι επιλέγουν την εύκολη οδό, τη στιγμιαία αποφυγή του πόνου, την πρόσκαιρη ικανοποίηση και εν κατακλείδι, τη μη επίλυση του προβλήματος που αντιμετωπίζουν!

Το πρόβλημά τους όμως έτσι θα διογκώνεται ολοένα και περισσότερο ενώ οι ίδιοι θα παραμένουν ανώριμοι ως προς την αντιμετώπισή του... Θα φτάσουν έτσι σ' ένα σημείο όπου πλέον δε θα υπάρχει διέξοδος διαφυγής, αλλά μονάχα η κατάρρευση...

Κάθε τι δυσάρεστο στη ζωή είναι ένα μάθημα, ή κάτι που θα μας οπλίσει με περισσότερη δύναμη. Ας δώσουμε λοιπόν χώρο και στα δυσάρεστα συναισθήματα κι ας μην αποφεύγουμε να συναντήσουμε τον εαυτό μας. Η λύπη, είναι το εργαλείο εκείνο που αν το χρησιμοποιήσουμε σωστά, θα πετύχουμε την προσωπική μας βελτίωση / ενδυνάμωση και θα ωριμάσουμε ως άνθρωποι. Ας αφήσουμε λοιπόν χώρο και χρόνο στη λύπη, κι ας εκτιμήσουμε την ευεργετική επίδραση που μπορεί να έχει επάνω μας...

 

Μάριος Πανάου