Ο Άνθρωπος και ο Δράκος

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένας επικίνδυνος δράκος που απειλούσε τους ανθρώπους... Κι όσο περνούσε ο χρόνος, ο δράκος γινόταν ολοένα και πιο δυνατός και δύσκολος ν' αντιμετωπιστεί ...

Υπήρχαν κάποιοι που δεν αντιλήφθηκαν καν την υπαρξη του δράκου, οπότε δεν του αντιτάχθηκαν... Αυτοί όμως ήταν πολύ λίγοι...

Σ' ορισμένες περιπτώσεις, κάποιοι έφταιγαν τα θύματα του δράκου αντί το δράκο τον ίδιο... Υποστήριζαν πως αυτοί που δέχονταν επίθεση από το δράκο, οι ίδιοι το προκαλούσαν με τα λάθη τους κι ευθύνονταν για την κατάστασή τους...

Κάποιοι άλλοι πάλι, μπήκαν στην υπηρεσία και προστασία του δράκου. Βοηθούσαν το δράκο στο έργο του και ως αντάλλαγμα, έπαιρναν μερίδιο από όσα ο δράκος λεηλατούσε... Κι αυτοί όμως ήταν λίγοι... Άλλωστε για να λεηλατείται ο κόσμος, οι λίγοι πρέπει να λεηλατούν το πλήθος... Όχι το αντίστροφο...

Υπήρχαν πολλοί που πίστευαν πως ο δράκος ήταν μακριά απ' αυτούς. Σε κάποιο μέρος αλαργινό κι ότι αποκλείεται να τους έφτανε... Πίστευαν έτσι πως ο δράκος και η ύπαρξή του, δεν τους αφορούσε... Οπότε δεν ασχολήθηκαν μαζί του... Ακόμη κι όταν ο δράκος κόντεψε στο χωριό τους, πολλοί απ' αυτούς εξακολούθησαν να πιστεύουν πως ο δράκος ήταν μακριά, κι είχαν την έγνοια άλλων δράκων, που ήταν ακόμη μακρύτερα αντί ν' ασχοληθούν με τον κίνδυνο δίπλα τους!

Άλλοι πάλι, εξίσου πολλοί, πίστευαν πως ο δράκος δεν μπορούσε να νικηθεί. Πίστευαν πως πάντοτε οι δράκοι θα κυριαρχούν στον κόσμο, πως έτσι έχουν τα πράγματα, πως αυτοί είναι πολύ ασήμαντοι για να κάνουν κάτι, πως δεν μπορεί να γίνει κάτι... Κι έτσι αφέθηκαν στη μοίρα τους και δεν πάλεψαν το δράκο...

Κάποιοι πάλι που είχαν παλέψει με δράκους στο παρελθόν, σκέφτηκαν πως αρκετά έκαναν, πως τώρα είχαν βολέψει τη μεριά τους μακριά από κάθε δράκο, οπότε δεν ήθελαν να βάλουν τους εαυτούς τους σε μπελάδες ...

Υπήρξε, τέλος, κι ένας Άνθρωπος, που αποφάσισε να δει το δράκο στα μάτια και να παλέψει μαζί του. Στην αρχή έβγαζαν τον Άνθρωπο τούτο τρελό. Του έλεγαν πως αυτός έφταιγε που κινδύνευε. Του έλεγαν πως δεν μπορούσε να νικήσει ένα ολάκερο δράκο. Του έλεγαν πως αυτός, ένα απλό ανθρωπάκι, δεν μπορούσε ν' αλλάξει τον κόσμο... Όμως αυτό το ανθρωπάκι, ήταν "Άνθρωπος"...

Στάθηκε λοιπόν απέναντι στο δράκο... Ο δράκος και οι ακόλουθοί του, στην αρχή γελούσαν μαζί του και τον παραγνώριζαν... Στη συνέχεια όμως, λίγοι - λίγοι, οι άνθρωποι ξεκίνησαν να γίνονται "Άνθρωποι" και να έρχονται δίπλα από τον Άνθρωπό μας ... Κι έτσι στη μάχη που ακολούθησε, ο Άνθρωπος νίκησε το δράκο...

Ο "δράκος" είναι κάθε κοινωνικό πρόβλημα που υπάρχει στον κόσμο μας. Ξαναδιάβασε τώρα το κείμενο και σκέψου ποιος θέλεις να είναι ο δικός σου ρόλος, απέναντι στους "δράκους" του κόσμου σου...

 

Μάριος Πανάου