Παραλιακό ανάγνωσμα

Ξαπλώστρα. Ψάθινο καπέλο μεγάλο - τύπου Βουγιουκλάκη. Στην απέναντι ξαπλώστρα ένας κύριος γραμματιζούμενος. Αυτός διαβάζει βιβλίο σοβαρό - δηλαδή ακαταλαβίστικο. Φαίνεται το ακαταλαβίστικο του περιεχομένου από τον τίτλο. Όχι πολύ ψηλός μα νοστιμούλης. Αυτή βάζει με περίσσια χάρη στο σώμα αντηλιακό. Καμία σημασία. Αυτός συνεχίζει να διαβάζει το ακαταλαβίστικο βιβλίο. Αυτή σηκώνεται πάνω τάχα να φτιάξει την ομπρέλα. Αυτός συνεχίζει αφοσιωμένος στο ελαφρώς απωθητικό βιβλίο. Αυτή επιστρέφει στην ξαπλώστρα.

Η μια επιλογή είναι να προσποιηθεί την απόφοιτο Χάρβαρντ. Στην τσάντα έχει περιοδικό. Δυστυχώς, για τη χρήση που το θέλει, ακατάλληλο. Ελαφρώς καλλιτεχνικό. Που πάει να πει πως ενημερώνει αποκλειστικώς τι φόρεσαν οι καλλιτέχνες στην επίσημη παρουσίαση του δίσκου ενός λαϊκού αοιδού. Μάλλον δεν θα πείσει για απόφοιτος Χάρβαρντ. Η άλλη επιλογή είναι μυθιστόρημα ξαπλώστρας. Δηλαδή βιβλίο για ανάγνωσμα στην παραλία. Δηλαδή λίγο περιπέτεια, λίγο υπόθεση, πολύ λαβ στόρι. Δηλαδή άρλεκιν σε μοντέρνα έκδοση. Μάλλον δεν θα πείσει για απόφοιτος Χάρβαρντ. Το βγάζει λίγο από τη τσάντα. Τίτλος ελαφρολαϊκός τύπου βραζιλιάνικη σειρά : "Πέτρινες καρδιές στο χάραμα". Έλεος! Γιατί αγόρασε ένα τέτοιο βιβλίο; Το βάζει ξανά μέσα.

Ο γραμματιζούμενος κύριος κάνει διάλειμμα από την ανάγνωση. Κάτι βγάζει από το σακίδιό του. Κάτι που τρώγεται γιατί τώρα μασουλάει. Ξηροί καρποί με σταφίδες μιξ. Πολύ γκουρμέ σνακ. Τον φαντάζεται σε γεύμα μεσημεριανό με συνεργάτες. Φοράει κοστούμι με ελαφρώς χαλαρωμένη τη γραβάτα. Παραγγέλνει κάτι δημιουργικό. Στο πλάι πουρέ από κοκκινογούλι βιολογικό. Το βράδυ μετά τη δουλειά γυμναστήριο. Σάουνα. Μασάζ για χαλάρωση.

Όχι. Το μυθιστόρημα ξαπλώστρας με τον τίτλο βραζιλιάνικης σειράς πρέπει να μείνει στη τσάντα. Από την άλλη, αν γυρίσει τις σελίδες με τρόπο που να καλύπτουν τον τίτλο; Θα φαίνεται ότι διαβάζει αλλά όχι το τι διαβάζει. Αν όμως το δόλωμα πιάσει και ο γραμματιζούμενος κύριος πλησιάσει και τη ρωτήσει τι διαβάζει; Θα ήθελε να ανοίξει η γης και να τη χώσει μέσα στα βάθη της.

Θα το ρισκάρει. Βγάζει το βιβλίο εντέχνως από τη τσάντα θαλάσσης. Καλύπτει με τις σελίδες εντέχνως το εξώφυλλο. Και Ναι! Κι όμως Ναι! Αυτός επιτέλους γυρίζει επάνω της! Βάζει το ακαταλαβίστικο βιβλίο του στο σακίδιο. Βάζει το σακουλάκι του με τους ξηρούς καρπούς και τις σταφίδες στο σακίδιο. Φωνάζει το παιδί στο μπαρ. Θα την κεράσει ποτό. Τι τζέντλεμαν! Πλησιάζει. Τελικά όχι τόσο νοστιμούλης από κοντά. Έχει ουλές και σημάδια από πειραγμένα σπυριά εφηβείας.

Αυτός πλησιάζει ακόμα περισσότερο. Αυτή σκέφτεται ποιο είναι το κατάλληλο δευτερόλεπτο να ρίξει το βιβλίο ξαπλώστρας στη τσάντα. Αυτός είναι σχεδόν δίπλα της. Γέρνει και ο ίσκιος του την αγγίζει. Κι αυτή ριγά. Κι αυτή ριγά.

Και αυτός τη ρωτά κάτι για ένα καινούριο μπαράκι που θα εμφανιστεί live ο Καρράς. Κι αυτή εύχεται να μην άκουσε καλά. Αυτός συνεχίζει προσπαθώντας να μαντέψει το ζώδιό της. Αυτή προσεύχεται να μην άκουσε καλά. Αυτός της λέει μισό λεπτό να φέρει το κινητό να την κάνει φίλη στο φεισμπουκ. Αυτή βγάζει από τη τσάντα το δικό της να κοιτάξει την ώρα. Θυμήθηκε πως έπρεπε να αλλάξει νερό στη χελώνα και πως δεν πρέπει να αργήσει. Αυτός της λέει κρίμα που πρέπει να φύγει γιατί μοιάζει -σχεδόν φτυστή είναι - με μια ψηλή που τραγουδούσε στο x-factor.

Πακετάροντας τα πράγματά της στη τσάντα θαλάσσης προς αναχώρηση, αυτή έχει μόνο μια απορία. Τολμά και τον ρωτά για το βιβλίο που διάβαζε. Εκείνο με τον ακαταλαβίστικο τίτλο. Της λέει πως ούτε κι ο ίδιος κατάλαβε λέξη όσο κι αν προσπάθησε. Πήγε σε μια παρουσίαση ενός φίλου του κουμπάρου του κι αναγκάστηκε να αγοράσει το βιβλίο από ντροπή. Συνήθως διαβάζει αθλητική εφημερίδα.

Αυτή χαμογελά. Δείχνει τόσο χαριτωμένος, όταν τη ρωτά αν ασχολείται καθόλου με το κυπριακό ποδόσφαιρο και αν υποστηρίζει κάποια ομάδα. Αυτή σκέφτεται να του χαρίσει κάτι πριν φύγει, επειδή της φάνηκε τόσο χαριτωμένος. Σκέφτηκε το βιβλίο ξαπλώστρας με τον τίτλο βραζιλιάνικης σειράς, αλλά δεν τον έκοβε να διάβαζε κάτι τόσο μεγάλο σε σελίδες. Του είπε πως φεύγει, αλλά του αφήνει το περιοδικό να του κρατά συντροφιά. Της λέει χίλια ευχαριστώ. Αγοράζει κι αυτός κάτι τέτοια περιοδικά και τα μετροφυλλά να περάσει η ώρα.

Αυτή σκέφτεται λίγο τα ανθρώπινα. Τους ανθρώπους που πασχίζουν να δείξουν κάτι που δεν είναι για να κερδίσουν τις εντυπώσεις. Αυτούς που διψάνε για επίδειξη γνώσεων, πνεύματος και ύφους εναλλακτικού. Πόση μοναξιά και δίψα του ανθρώπου για τον άνθρωπο το να θέλεις να χτίσεις την εικόνα σου στην πραγματική σου ζωή όπως χτίζεις το προφίλ σου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης -όταν αυτό δεν έχει καμία σχέση με αυτό που πραγματικά είσαι.

 

Κούλα Στυλιανού