Ντυμένοι στα μαύρα

Πέθανε ... Λαοθάλασσα στο ναό για το δεύτε τελευταίον ασπασμόν... Μηνύματα στο Facebook, μηνύματα sms, ανούσιες χειραψίες κι αγκαλιές, τυπικές εισφορές υπέρ... στην είσοδο του ναού... Επιθανάτιες εκδηλώσεις συναισθημάτων πολλές... Μνημόσυνα... Λαός στα μαύρα...

Κι εσύ που πέθανες, να τους βλέπεις όλους από κάπου εκεί ψηλά και ν' απορείς ή και να γελάς ενίοτε, σαν τα συζητάτε μ' άλλους πεθαμένους στον καφενέ του παραδείσου... Ν' αναρωτιέσαι:

"Τώρα, κάνουν πως θλίβονται για το χαμό μου αυτοί που στη ζωή με πάτησαν και μ' αδίκησαν; Ήρθαν στην κηδεία και στα μνημόσυνά μου αυτοί που όσο καιρό ήμουν άρρωστος δεν ήρθαν μια φορά για να με δουν; Κάνουν εισφορές και στέλλουν στεφάνια αυτοί που με έκλεψαν και μ' εκμεταλλεύτηκαν; Χύνουν δάκρυα αυτοί που με σχολίαζαν πίσω απ' την πλάτη μου; Κι αυτός εκεί ο πολιτικός, τι κάνει; Με κυνηγούσε για την ψήφο μου ενώ ήμουν ζωντανός, κυνηγάει ψήφους και στην κηδεία μου;"