Δον Κιχώτης

Δον Κιχώτης

 

Καβαλάρης στ’ άλογο, σαν άλλος Δον Κιχώτης,

μόνος, κι όλους τους κακούς με λύσσα πολεμάς.

Σαλό είναι το βλέμμα σου, της τρέλας στρατιώτης

και της ψυχής ιδανικά για λάβαρα κρατάς...

 

Οι γύρω όλο κι απορούν απ’ τα δικά σου νέα,

βλέπουν ανεμόμυλους μα εσύ βλέπεις κακούς,

όλοι παραδόθηκαν σαν άλλη Δουλτσινέα,

σου λένε να λογικευτείς μα εσύ δεν τους ακούς...

 

«Αλόνσο», σου φωνάζουνε, εσύ είσαι αγρότης,

«τον κόσμο δε θ’ αλλάξεις όσο και να προσπαθείς!»

«Τι τρέλες κάνεις τώρα βρε και ντύθηκες ιππότης;»

«Το κεφάλι σου θα φας, να μας το θυμηθείς...»

 

Μα ιστορία γράφουνε μονάχα οι Δον Κιχώτες,

αυτοί, που δε φοβήθηκαν να βγουν να πολεμήσουν,

εκείνοι που ονειρεύτηκαν και ντύθηκαν ιππότες,

εκείνοι οι ανυπότακτοι που θέλουνε να ζήσουν!

 

Μάριος Πανάου