Γυμναστική της καρδιάς...

Είναι κάτι στιγμές στη ζωή, που έρχονται απανωτά τα χτυπήματα ...

Μοιάζεις λες και είσαι στο γυμναστήριο και σηκώνεις το διάδρομο που τρέχεις προς τα πάνω, αυξάνεις και την ταχύτητα, τρέχεις σαν τρελός και κουράζεσαι απίστευτα, κι όμως πρέπει ν' αντέξεις ... Λες και βάζεις έξτρα κιλά στα βάρη που σηκώνεις και πρέπει ν' αντέξεις ... Άλλη μια φορά ... Λίγο ακόμα ...

Δε γυμνάζεται το σώμα σου εδώ ... Η καρδιά σου γυμνάζεται ... Κι όταν η προσωρινή μπόρα τελειώσει, αποκτάει η καρδιά σου τέτοια γράμμωση και μυς, τέτοια δύναμη μέσα από τη συνεχή εκγύμνασή της, που πολλά πλέον της φαίνονται ασήμαντα, ή παιχνιδάκι ...

Γυμνάζεται η υπομονή σου, η δεκτικότητά σου, η ανεκτικότητά σου ...

Διαστέλλεται η αντίληψή σου... έκρηξη παθαίνει! Αντιλαμβάνεσαι πλέον πολύ περισσότερα και για τον εαυτό σου και τις δυνατότητές σου, μια και καταλαβαίνεις πως έχεις δυνάμεις μέσα σου που ούτε καν πίστευες πως είχες, αλλά και για τους άλλους και για όλα τα θέματα της ζωής σου ...

Μαθαίνεις, ακόμη καλύτερα, να ξεχωρίζεις τα σημαντικά, από τα ασήμαντα ...

Μαθαίνεις να λες ΝΑΙ εκεί που πρέπει και ΟΧΙ εκεί που πρέπει ...

Μαθαίνεις, ακόμη περισσότερο, να σέβεσαι τον εαυτό σου και να αποδίδεις στους άλλους το σεβασμό που τους αρμόζει, λίγο ή πολύ...

Μαθαίνεις να μη σε αγγίζουν τα γεγονότα της ζωής στο βαθμό που σε άγγιζαν ... Να μην είσαι τόσο επιρρεπής πλέον στα κακά της ζωής...

Κι όταν θα έρθει η δική σου ώρα, πρωταθλητής πλέον, μετά από τόσους αγώνες, παρά τις πτώσεις σου, θα λάβεις τα στεφάνια που σου αξίζουν ...

 

Μάριος Πανάου