Η απουσία του πατέρα επιφέρει αρνητικές βιολογικές επιπτώσεις στα παιδιά

Με την έκρηξη του ποσοστού των διαζυγίων σε όλες τις χώρες παγκοσμίως και την ταυτόχρονη κρίση και απαξίωση από την οποία διέρχεται η πατρότητα στη σημερινή κοινωνία, με εκατομμύρια παιδιά ανά τον κόσμο να έχουν μηδαμινή ως ελάχιστη επαφή με τους μπαμπάδες τους, μια πλειάδα ερευνητικών αποτελεσμάτων από τον τομέα της υγείας, της ψυχολογίας και της ψυχιατρικής έχουν δει το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες δεκαετίες, επισημαίνοντας τις πολύ αρνητικές συνέπειες που έχει για το παιδί, η απουσία του πατέρα από τη ζωή του.

Νέα ερευνητικά αποτελέσματα, από τον τομέα της βιολογίας αυτή τη φορά, έρχονται να ενισχύσουν τη θέση πως η απουσία του πατέρα, επιφέρει τραγικές συνέπειες στη γενικότερη κατάσταση ενός παιδιού. Συγκεκριμένα, οι Mitchell, McLanahan, Schneper, Garfinkel, Brooks-Gunn και Notterman σε πρόσφατη δημοσίευσή τους στο περιοδικό Pediatrics (Αύγουστος 2017), αναφέρουν τα αποτελέσματα έρευνάς τους σύμφωνα με την οποία, τα παιδιά ηλικίας 9 ετών που έχουν χάσει τον μπαμπά τους (λόγω θανάτου, λόγω διαζυγίου ή λόγω φυλάκισης), έχουν 14% μείωση στο μήκος των τελομερών τους σε σχέση με παιδιά της ίδιας ηλικίας που δεν έχουν χάσει τον μπαμπά τους.  

Τα τελομερή είναι το τελευταίο άκρο των χρωμοσωμάτων μας και είναι υπεύθυνα για την διατήρηση της ακεραιότητας του DNA μας. Το μήκος των τελομερών όλων των ανθρώπων μειώνεται σταδιακά ενώ μεγαλώνουμε. Όσο μεγαλύτερο είναι το μήκος των τελομερών μας, τόσο πιο υγιείς είμαστε. Άλλες έρευνες έχουν δείξει πως η μείωση του τελομερούς αυξάνει την πιθανότητα ύπαρξης καρκίνου ή την πρόωρη γήρανση και γενικά τη χειροτέρευση του επιπέδου υγείας μας...

Το τραγικό όμως είναι άλλο... Το τραγικό είναι πως ζούμε σε μια κοινωνία που έχει απαξιώσει την πατρότητα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να χρειάζεται να γίνουν έρευνες για ν' αποδείξουν την αξία της ...

 

Μάριος Πανάου