Η προς Φαρισαίους επιστολή ...

Ημέρα Κυριακή, ως "Χριστιανός/η", πρέπει να επισκεφτείς το σπίτι του Πατέρα σου. Ενός Πατέρα, που σύμφωνα με το δόγμα της πίστης σου, είναι Παντογνώστης, Παντοδύναμος, Πανταχού Παρών και Πανάγαθος... Αυτό δεν πρεσβεύει η πίστη σου;

Θα ρίξεις το διευράκι σου, διευράκι για να φαίνεται πως βαστιέσαι αλλά και πως είσαι πολύ large "Χριστιανός". Θα ανάψεις το κερί σου, παρακαλώντας ίσως το Θεό για πράγματα που δε βρίσκονται σε συνέπεια με το "ας γίνει το θέλημά Σου", που λες στο Πάτερ Ημών. Ούτε, πιθανόν, να έχεις ιδέα, την ώρα που ανάβεις το κερί, τη φράση "Κατευθυνθήτω η προσευχή μου, ως θυμίαμα ενώπιόν Σου". Έτσι;

Θα προσκυνήσεις μηχανικά τις εικόνες. Εντελώς μηχανικά, ίσως επειδή θα περιμένουν κι άλλοι από πίσω, αλλά κι επειδή βιάζεσαι να πας να κάτσεις σε σκάμνο, να ξαποστάσουν τα ποδαράκια σου... Αλήθεια; Ξέρεις ποιον ασπάζεσαι την ώρα που τον ασπάζεσαι; Δείχνεις τον απαραίτητο σεβασμό στο πρόσωπο που ασπάζεσαι; Ή μήπως ασπάζεσαι τις εικόνες όπως τους γνωστούς που συναντάς σ' ένα κόκτεηλ πάρτυ; Νιώθεις κάτι την ώρα που προσκυνάς τις εικόνες, ή μήπως συμπεριφέρεσαι ως ειδωλολάτρης του 21ου αιώνα; Όχι ... δεν είμαι εικονομάχος, ούτε εικονολάτρης ... Απλά θα ήθελα το προσκύνημα που κάνουμε σε μια εικόνα, να εκφράζει αυτό που πρέπει να εκφράζει ... Εσύ;

Θα σταθείς, όση ώρα σταθείς, με το όμορφό σου συνολάκι ή το καλό σου κοστούμι, καθώς και με τη μάσκα της ευπρέπειας και του ευσεβισμού, όλα δείγματα της εικόνας του αξιοπρεπούς ατόμου, μέλους μιας αξιοπρεπούς οικογένειας, που χρόνια τώρα πασχίζεις να κτίσεις, μέσα στον οίκο του Πατέρα σου... Μπορεί εντός των τοίχων του σπιτιού σου, πίσω από κλειστές πόρτες, να σκυλοτρώγεστε. Μπορεί να έχεις κάνει του κόσμου τις απατεωνιές, του κόσμου τις αμαρτίες. Μπορεί να έχεις βλάψει πολύ κάποιους συνανθρώπους σου. Σημασία έχει όμως η εικόνα. Έτσι; Τι κι αν λέμε πως ο Θεός είναι Πανταχού Παρών και Παντογνώστης; Σημασία έχει η εικόνα ... Η τραγικότατη εικόνα σου...

Μπορεί να ακούς, μπορεί και να μην ακούς τα λόγια που λέγονται την ώρα της Θείας Λειτουργίας. Κάποια σίγουρα τ' ακούς, για να σηκώνεσαι μηχανικά όρθιος/α προβάλλοντας τον ευσεβισμό σου. Μπορεί να παρακολουθείς τι γίνεται, μπορεί και να μην παρακολουθείς. Σε μεγάλο μέρος, βλέπεις, της Θείας Λειτουργίας όπου παρευρίσκεσαι, θα ασχολείσαι με το τι φοράει ο ένας και τι ο άλλος, με ποιον/ποιαν ήρθε στην εκκλησία ο καθένας, με το τι σου είπε η γειτόνισσα, με το τι σου είπε ο πρώην και πώς να τον εκδικηθείς, ή οτιδήποτε άλλο εκτός από τη Θεία Λειτουργία...

Και στο τέλος; Θα πας ν' ανοίξεις το στόμα σου για να δεχτείς τη Θεία Κοινωνία... Να δεχτείς μέσα σου, το σώμα και το αίμα Εκείνου που λες πως είναι Παντογνώστης, Παντοδύναμος, Πανταχού Παρών και Πανάγαθος... Αλήθεια; Το "μετά φόβου Θεού", που λέγεται λίγο πριν, το άκουσες; Το κατάλαβες; Τι κατάλαβες; Εγώ μπορεί να ξέρω, μπορεί και να μην ξέρω τι άνθρωπος είσαι... Μπορεί να μην ξέρω τις αμαρτίες σου, ποιους έβλαψες, τις κακές σκέψεις κι επιθυμίες σου, τον εγωισμό σου, την υστεροβουλία σου, το πόσο αδίστακτος/η είσαι... Αν και, πίστεψέ με, όσες μάσκες και να βάλεις, οι άνθρωποι γύρω σου καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα απ' όσα σου λένε... Ξέρεις όμως, Εκείνος που θα Τον δεχτείς μέσα σου, ως Παντογνώστης, Παντοδύναμος, Πανταχού Παρών και Πανάγαθος, σε βλέπει σα διάφανο γυαλί. Ξέρει τα πάντα για σένα... Πώς λοιπόν, χωρίς να ενσκύψεις με προσοχή στον εαυτό σου και να διορθώσεις την ψυχή σου, πας και ανοίγεις το στόμα σου και κοινωνάς, "άνευ φόβου Θεού";

Και μετά; Τρέχουμε να φύγουμε; Μπορεί να ήρθαμε πέντε λεπτά πριν, τρέχουμε να πάρουμε καλή θέση στην ουρά για τη Θεία Κοινωνία και πριν τελειώσει καν η Θεία Λειτουργία εξαφανιζόμαστε; Πότε έγινε ντράιβ θρου το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας και δεν το κατάλαβα;

Σου εύχομαι, την επόμενη φορά που θα πας στον οίκο Του, να είσαι Χριστιανός και όχι "Χριστιανός", να είσαι αληθινός και όχι Φαρισαίος. Κάνε μια χάρη στον εαυτό σου και δες την αλήθεια ... Η αλήθεια μπροστά σου βρίσκεται... Μέσα σου... Φτάνει να δεις το μέσα σου με θέληση να διορθωθείς κι όχι με διάθεση κομπασμού και άκρατου εγωισμού ... Θα το ευχαριστηθεί κι ο Πατέρας σου αλλά ακόμη κι εσύ! Κι αν δεις την αλήθεια, η αλήθεια θα σ' ελευθερώσει ...

 

Μάριος Πανάου