Ο καθρέφτης του καθωσπρεπισμού και ο καθρέφτης της αλήθειας

Μπορείς να δεις ένα καθρέφτη με δυο τρόπους. Μπορείς να βαφτείς, να στολιστείς, να χτενιστείς, να πάρεις μια ωραία πόζα και να πεις "Για κοίτα τι όμορφος/η που είμαι!"

Ή, μπορείς να δεις τον εαυτό σου όπως πράγματι είσαι: με τις ρυτίδες, τις λευκές τρίχες, τη φαλάκρα, το ατημέλητο λουκ...

Στη μια περίπτωση, θα δεις ένα ωραιοποιημένο είδωλο του εαυτού σου. Στη δεύτερη περίπτωση θα δεις τον εαυτό σου ως είναι... Εξαρτάται με τι διάθεση θες να δεις τον καθρέφτη... Δέχεσαι τον εαυτό σου ως είναι; Μπορείς να δεις τον εαυτό σου ως είναι; Αγαπάς τον εαυτό σου; Είσαι σε ειρήνη με τον εαυτό σου;

Μήπως υπάρχει ένας τέτοιος καθρέφτης που να δείχνει πώς είμαστε μέσα μας; Υπάρχει και τον λένε "ανθρώπινες σχέσεις". Οι σχέσεις μας με τους γύρω μας, αποτελούν τον "καθρέφτη" με τον οποίο μπορούμε να δούμε πώς είμαστε μέσα μας. Μπορούμε να δούμε την ψυχή μας...

Τώρα πάλι, εξαρτάται πώς θες να δεις τον καθρέφτη αυτό. Μπορείς να επιλέξεις να δεις ένα ωραιοποιημένο είδωλό σου, αν δε θες να δεις τον πραγματικό εαυτό σου, ή μπορείς να κοιτάξεις με θάρρος την πραγματικότητα ...

Τι εννοώ; Μπορείς να πεις: "Έχω ένα σωρό φίλους στο facebook... Ένα σωρό likes σε κάθε δημοσίευσή μου... Κανονίζω τόσους καφέδες με τόσο κόσμο... Ο κόσμος έχει μια πολύ καλή εικόνα για μένα και την οικογένειά μου... Φαινόμαστε σοβαροί, αξιοσέβαστοι, επιτυχημένοι... Αν δεις το ηλεκτρονικό προφίλ μου θα δεις τα ταξίδια μου, τις επιτυχίες μου, πώς διασκεδάζω με παρέες, πώς διασκεδάζω με το έταιρόν μου ήμισυ... Είμαι πάντα καλοντυμένος/η και παρευρίσκομαι όπου χρειάζεται να παρευρεθώ... σε γάμους, σε κηδείες, σε μνημόσυνα, στην εκκλησία κάθε Κυριακή, σε δημόσιες εκδηλώσεις, σε συνέδρια... Καλημερίζω με ευγένεια τον καθένα και το ρωτώ τι κάνει, ασπάζομαι ένα σωρό κόσμο και κάνω ένα σωρό χειραψίες... Λέω "συλληπητήρια" εκεί που πρέπει να συλληπηθώ και "συγχαρητήρια" εκεί που πρέπει να συγχαρώ... Λέω "χρόνια πολλά" εκεί που πρέπει να πω "χρόνια πολλά", επισκέπτομαι μια φορά τον άρρωστο, κάνω δώρο για τη γιορτή, για τα γενέθλια ή δίνω το αντίστοιχο ποσό που έφεραν στο γάμο μου σε κάθε γάμο... Με λίγα λόγια, είμαι "ΚΑΘΩΣ ΠΡΕΠΕΙ"..."

Αυτός, είναι ο ένας τρόπος να δεις τον καθρέφτη των σχέσεών σου με τους άλλους ανθρώπους και να κρίνεις τον εαυτό σου... Είναι ο τρόπος του καθωσπρεπισμού. Και είναι επικίνδυνος τρόπος επειδή δεν αποκτάς την πραγματική εικόνα για τον εαυτό σου αλλά από την άλλη, καθησυχάζεσαι συνεχώς, πιστεύοντας πως πράττεις το σωστό... Βλέπεις και μαθαίνεις να κρίνεις την ποιότητα του εαυτού σου με βάση το "φαίνεσθαι", με βάση την εικόνα που με κόπο κτίζεις για να παρουσιάσεις στους αλλους, την εικόνα που προσπαθείς να προωθήσεις για να πείσεις τους άλλους πως είσαι "καθώς πρέπει"... Μοιάζει αυτός ο τρόπος με το να βλέπεις τον εαυτό σου βαμμένο, στολισμένο, μακιγιαρισμένο, όπως πιο πάνω... Δε βλέπεις τον αληθινό εαυτό σου...

Πώς να δεις τον αληθινό εαυτό σου; Δε θα δεις την ποσότητα των σχέσεών σου με τους άλλους. Θα δεις την ποιότητα...

Βγάζεις και αναρτάς ευτυχισμένες φωτογραφίες με το σύντροφό σου... Μήπως όμως πίσω από τις κλειστές πόρτες του σπιτιού σας σκυλοτρώγεστε; Αγάπη υπάρχει; Τι δείχνει την πραγματική σας σχέση;

Λες σε όλους ότι έκανες το Α και το Β με το παιδί σου... Στην πράξη τι κάνεις; Περνάς χρόνο ποιότητας με το παιδί σου; Μπορεί το παιδί σου να έρθει ελεύθερα να σου μιλήσει και να σου πει αυτά που θέλει; Ικανοποιείς τις ψυχικές ανάγκες του παιδιού σου; Ή μήπως σε φοβάται κι έχει απομακρυνθεί από εσένα; Τι από τα δύο δείχνει τον πραγματικό εαυτό σου;

Επισκέπτεσαι με τη σειρά τους συγγενείς σου και μοιράζεις δώρα όταν γιορτάζουν, όταν έχουν γενέθλια, όταν είναι Χριστούγεννα... Όταν δεν είναι εκεί τι κάνεις; Τους κακολογείς; Τους κατηγορείς; Τι από τα δύο δείχνει τον πραγματικό εαυτό σου;

Καλημερίζεις, συγχαίρεις, χαιρετάς, κάνεις χειραψία, ασπάζεσαι ή δίνεις συλληπητήρια, επισκέπτεσαι τον άρρωστο ή κανονίζεις καφέ... Κι όμως μπορεί να τους έβλαψες, να τους κακολόγησες, να μη θες να τους δεις μπροστά σου, να τους βαριέσαι αφάνταστα, να μη σου καίγεται καρφάκι για την κατάστασή τους...

Το κακό είναι ότι, πολλές φορές, κι εμείς οι ίδιοι αρνούμαστε να έρθουμε σ' επαφή με την αλήθεια. Προτιμούμε να κοιτάζουμε τον "καθρέφτη" της ψυχής μας, "μακιγιαρισμένοι" και "βαμμένοι" μέσα από τον καθωσπρεπισμό μας... Χάνουμε όμως έτσι επαφή με την πραγματικότητα... Κι όχι μόνο αυτό: μπαίνουμε σ' ένα φαύλο κύκλο όπου προσπαθούμε να κάνουμε το παν για να εξυπηρετήσουμε την εικόνα μας, χωρίς να είμαστε ο αληθινός εαυτός μας... Δηλαδή; Φυλακίζουμε τον εαυτό μας ... Καταδικάζουμε τον εαυτό μας...

 

Μάριος Πανάου